วันอาทิตย์ที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2557

Happy Birthday.

วันเกิดของ "นาย..กระดิ่งทอง" ตรงกับวันที่ 11 กันยายน 2557 ซึ่งย้อนหลังไปเมื่อ 43 ปีที่แล้วตรงกับวันที่ 11 กันยายน 2513 มันช่างยาวนานเสียเหลือเกิน

แต่...สำหรับเจ้าตัวนั้น เสมือนว่า "ไม่นาน" เพราะยังเห็นความเปลี่ยนแปลงในตัวเองไม่มากนัก  คงจะเป็นอย่างนี้กันแทบทุก ๆ คน  

หากใครที่ตัวเองเปลี่ยนแปลงมาก ๆ ก็คงจะบอกว่า  "มันช่างยาวนานเสียเหลือเกิน" 


ย้อนไปเมื่อยังเด็ก เราจะเห็นคนที่มีอายุ 40 ปี ช่างเป็นคนที่ "แก่" นัก ครั้น"ไม่ค่อยจะแตกต่างมาก" เลย (คงเป็นกันแทบทุก ๆ คนแหละ...นิยามแบบนี้ เรียก...ไม่อยากแก่)
ตัวเองก้าวย่างเข้ามาสู่ช่วงอายุนี้ด้วยตัวเอง กลับมองว่า


ย้อนนับไปเมื่อ 43 ปี นั้น ประเทศไทยถึือว่ายังไม่ค่อยพัฒนาอะไรมากเลย ยุคนั้นจำได้ว่าสินค้าส่วนใหญ่จะเป็นของแถบยุโรปและอเมริกา  

ส่วนสินค้าญี่ปุ่นยังไม่ค่อยแพร่หลายมากนัก  สินค้ารถยนต์นั้นพอจะจำได้ นั่นคือ "รถโฟล์คเต่า" รถยนต์รุ่นนี้ผมเคยเห็นที่ ...บ้านหนองสนม หรือ หนองสนม จังหวัดระยอง นี่แหละ


รถยนต์โฟล์คเต่านั้นเกิดก่อนผมซะอีก คือเกิดในช่วงปี ค.ศ. 1938 หรือ พ.ศ. 2481 รถเต่าที่ผมเห็นนั้น จะเกิดในช่วงปี 2500  

อยากจะเล่าถึง "กำเนิดของรถโฟล์คเต่า" รถรุ่นนี้เกิดขึ้นโดยรัฐบาลของเยอรมันนั่นคือ ท่าน..อด๊อฟ ฮิตเล่อร์ นั่นเอง

โดยมี "คำจำกัดความ" ว่า ต้องเป็นรถที่สะดวกใช้  ,ง่ายต่อการซ่อมแซม, ไม่จุกจิก, มีราคาไม่แพง ประชาชนสามารถหาซื้อใช้ได้

คนที่รับผิดชอบคือ...เฟอร์ดินาน ปอร์เช่..ซึ่งแกมีทีมงานหลายคนแหละ จากคำจำกัดความนั้น มันยากมากที่จะทำต้นทุนให้ได้อย่างที่ตั้งไว้


ก่อนที่จะเป็นตัวตนนั้นต้องคิดนานมากเช่นกัน  แต่ท้ายสุดแกมีเวลาในการออกแบบรถรุ่นนี้สั้นมาก เพียง 7 วัน (ผมฟังจากคนที่รู้ลึกในเรื่องนี้เล่าให้ฟัง)

หลาย ๆ สิ่งหลาย ๆ อย่างถ้าได้ข้อสรุปแล้ว การดำเนินการมันจะสั้นมาก

หวนกลับไปเมื่อครั้งที่ "ลูก" จะทำให้พ่อแปลกใจสำหรับวันเกิดเมื่อปีที่แล้ว  "น้องนิ้ง"  คิดอยู่นานว่าจะมีอะไรให้ประทับใจดี   คิด ๆ ๆๆๆๆๆๆ อยู่นาน  สรุป...ได้ "ฟักทอง"  เป็นที่ปักเทียน

ตั้งแต่ครั้งนั้นมา  "ความบรรเจิด" ก็ได้ฉุกคิดในหัวสมองมาเรื่อย ๆ 

วันอาทิตย์ที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2557

สิงหาคม วันแม่แห่งชาติ

วันสำคัญในรอบปีได้เวียนบรรจบมาครบรอบอีกวาระหนึ่ง  ครั้งนี้อาจจะถือได้ว่าสำคัญขึ้นมาอีกขั้นหนึ่งก็ว่าได้  หลาย ๆ คนที่เกิดมามีชีวิต ต่างไม่ได้เกิดจาก "กระบอกไม้ไผ่" แน่ ๆ ใช่ล่ะ ต้องมีแหล่งกำเนิดด้วยกันทั้งนั้น

อาจจะมีบ้างที่ต้องใส่หลอดเพื่อทำ "ปฎิสนธิ" แต่นับคนได้เลยว่าคงไม่เกิน 5 คนในโลกนี้ที่ต้องทำด้วยวิธีนี้  ในความหมายนั่นคือ คนแทบทุกคนต้องเกิดมาใน "ท้องแม่"

ในที่นี้ผมเองไม่ได้กล่าวถึงชีวิตอื่น ๆ ที่ไม่ใช่คน นอกเหนือจากคนแล้วยังมีสัตว์บางชนิดที่เกิดใน "ท้องผู้เป็นพ่อ" นั่นคือ ...ม้าน้ำ...นั่นเอง

ผมกำลังนึกถึง "ม้าน้ำ" ที่ต้องเปลี่ยนเนื้อร้องให้ผิดไปอีกนิด แต่...ยังคงทำนองไว้เช่นเดิม  โดยเนื้อเพลงนั้นอาจเิป็นเช่นนี้....

พ่อนี้มีบุญคุณอันใหญ่หลวง   พ่อเฝ้าหวงห่วงลูกแต่หลัง เมื่อยังนอนเปล  พ่อเราเฝ้าโอ..ละ เห่  กล่อมลูกน้อยนอนเปล ไม่ห่างหันเห...ไปจนไกล  (ประมาณนี้แหละ)


(จะมาต่ออีก...จ้า......อีก แหละ)

วันพฤหัสบดีที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2557

พบปะสังสรรค์เพื่อนร่วมรุ่น ปวช.

ค่ำคืนวันที่ 09 กรกฏาคม 2557 "นาย..กระดิ่งทอง"  ได้ร่วมเข้าพบปะสังสรรค์กับเพื่อน ๆ สมัยที่เรียน ปวช. ที่..วิทยาลัยเทคนิคระยอง..

  ครั้น...จะนับย้อนหลังไปเมื่อเริ่มเข้าเรียนชั้น ปวช. 1 ใหม่ ๆ นั้นจะเป็นปี พ.ศ. 2529  

เมื่อนับถึงปัจจุบันนี้คือ วันที่ 10 กรกฏาคม ปี พ.ศ. 2557 เอาแค่นับจำนวนปีเต็ม ๆ จะได้ 29 ปี

จุดหมายปลายที่ได้นัดพบปะกันเป็นร้านอาหารของเพื่อน ๆ เรานี่เอง ซึ่งเป็นของเพื่อน "ไพฑูรย์ มากคช" ฉายาคือ "มี่" หรือ "ฑูรย์" นั่นเอง


ร้านอาหารที่เพื่อน "มี่" เปิดบริการนั้นชื่อร้านว่า "บ้านกวี"

สถานที่ตั้ง ตั้งอยู่ที่วงเวียนท่านสุนทรภู่ บนถนน ค.2 (สายหลัง ขนาดกับเส้นสุขุมวิท) 

ช่วงเวลาที่ "ร้านบ้านกวี" เปิดทำการเริ่มตั้งแต่ 11:00 - 24:00 น. รูปแบบของร้านจะเป็นแนวร้านอาหารมากกว่าผับหรือบาร์

ฉะนั้น...ทุกเภททุกวัยสามารถที่จะเข้ามาร่วมพบปะสังสรรค์ หรือ ทานอาหารแบบเบา ๆ แถมมี "ดนตรี" เล่นกันสด ๆ ให้ฟังด้วย

แนวเพลงสามารถเล่นได้ทุกเพศทุกวัย  ท่านสามารถขึ้นไป "ร่วมสนุก" กับนักดนตรีได้ ถ้าท่านพอร้องเพลงไ้ด้จบ


บรรยากาศที่ได้สัมผัสนั้น ทุก ๆ คนต่างเพลิดเพลินกันเพลงที่กำลังร้องและบรรเลงให้ฟังขณะนั้นเป็นอย่างมาก  

มีหลาย ๆ ท่านร่วมสนุกสนานกับเสียงดนตรีในขณะที่เล่นให้ฟังด้วยการ "ออกลีลา" ซะด้วย

เสียงดนตรีที่ปรับแต่งไว้ ..."ไม่ดังจนเกินไป" ทำให้ไม่ "รำคาญ" กับแขกที่นั่งรับประทานอาหารและฟังดนตรี

สำหรับสถานที่ของร้านนั้น ผมว่า "เหมาะสม" กับหลาย ๆ อย่าง
ทั้งความสะดวกสบาย การตกแต่งร้านแบบ "บ้านนอก คอกนา" ของเพื่อนผม ทำให้แขกที่มานั่ง "ไม่อึดอัด" กับบรรยากาศโดยรอบ

สำหรับ "หัวเรี่ยว-หัวแรง"  ที่รวมรวมเพื่อนนั้นคือ "คุณน้อง" ครับ 

 พี่แกทั้งหล่อ...ทั้งใจดี  ผมและทุก ๆ คนต้องขอบคุณ "คุณน้อง" เค้าอีกครั้งที่สามารถรวบรวมสมาชิกให้มาพบกันได้ 

ถึงแม้จะมากันได้ไม่ครบ อย่างไรโอกาสหน้าคิดว่าคงจะมากันมากกว่าเดิมละกัน

คราวแรก ๆ ที่ "คุณน้อง" เริ่มที่จะติดต่อกับเพื่อน ๆ ได้ ต่างคนก็ต่างจะบอกว่า...เฮ๊ย....ย...นัดพบกันเลย  อยากเจอเพื่อนเหลือเกินแล้ว

ท่านน้อง...ก็บอกว่า  "ใจเย็น ๆ เพื่อน" ยังหากันได้ไม่มากพอที่จะพบกัน เอาให้ได้จำนวนสมาชิกมากพอก่อนแล้วค่อยนัดกัน  

เอางี้...ว่าแต่เองน่ะ รู้จักใครเพิ่มเติมจากที่มีอยู่รึเปล่า เอาเบอร์มา จะโทรหาเอง (ท่านน้องกล่าว)



ครั้นเมื่อวันที่มีรายชื่อเพื่อน ๆ เยอะเกือบหมดแล้ว  จึงได้หาสถานที่เพื่อที่จะ "นัดพบ" กันตามประสาเพื่อนเก่าที่จากกันไปเกือบ 30 ปี  อย่างน้อย ๆ ก็ 27 ปีแล้วที่ส่วนใหญ่ไม่ได้เจอะเจอกัน

แม้...บางท่านตัวกระผมเองยังนึกหน้าเืพื่อน ๆ บางคนที่ไม่ได้เจอกันถึง 27 ปีไม่ได้  ถ้าบอกชื่อ "จำได้" 

ในห้วงความคิดนั้นก็จะจำแต่ภาพเก่า ๆ ของแต่ละคนในสมองของผมที่พอจะจำได้



ซึ่งอย่างไร..มันก็ต้องมีความเปลี่ยนแปลงไปของแต่ละคนแน่ ๆ  เพราะมันเป็นช่วงเวลาที่ยาวนานมาก

อีกกรณีคือ สมัยเรียนนั้นเป็นช่วงของ "วันรุ่น" ร่างการเผาผลาญได้ดี กำลังกายก็เล่นกันทุกชนิดกีฬา

มันช่างต่างไปจากปัจจุบัน อาจจะกล่าวได้ว่า "กินกันอย่างเดียว" หมายถึง ไม่ค่อยได้ออกกำลังกาย



จึงตีความได้ว่า การเผาผลาญของร่างกายก็จะน้อยลง  อาหารที่กินเข้าไปทุกมื้อ.. ทุกวัน..ก็จะหลงเหลือในร่างกาย  แล้วสะสมจนทำให้ "พุงยื่น" กันถ้วนหน้า

เมื่อได้วันเวลาที่นัดหมายกันพร้อมหน้าพร้อมตากันแล้ว วันที่ 09 กรกฏาคม 2557 จึงได้มาพบกันที่ร้านอาหาร "บ้านกวี"  ของเพื่อนมี่เรา

เมื่อถึงเวลาจริง ๆ ได้มาพบเจอกัน บางคนเพียงแค่จำเค้าหน้าได้ก็นึกได้ว่าชื่ออะไร  บางคนก็จำเสียงเอา บางคนก็จำบุคลิก

เนื่องจากว่าส่วนใหญ่จะ "อ้วน" และเปลี่ยนแปลงไปเยอะ มีแค่บางคนที่รูปร่างคล้าย ๆ เดิม




(โอกาสหน้า จะมาต่อ)

วันพฤหัสบดีที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2557

น้องนิ้ง และ น้องนนท์ ไปโรงเรียน

สังคมของมนุษย์...ต่างคนต่างใช้ชีวิตที่ใกล้เคียงกัน การดำเนินของชีวิตอาจจะ "คล้าย ๆ กัน" ในบางเวลา

ชีวิตของผู้เป็น "พ่อ-แม่" อาจจะมีช่วงการดำเนินชีวิตที่คล้ายคลึงกันกับอีกหลาย ๆ คน เช่นเดียวกัน

วันจันทร์ที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2557

วันฉัตรมงคล 5 พฤษภาคม 2557

ตามปฏิทินไทยในแต่ละปีจะมีวันสำคัญ ๆ หลายวันด้วยกัน ความสำคัญของแต่ละวันล้วนแตกต่างกันไป

สำหรับวันที่  5 พฤษภาคม 2557 นี้เป็นวันสำคัญอีกวันหนึ่ง นั่นคือ "วันฉัตรมงคล"

เริ่มต้นปีใหม่ยังไม่นานเท่าไรวันสำคัญแห่งวันนี้ได้มาบรรจบครบรอบอีกครั้ง ถ้านับวันนับเดือนก็ 4 เดือนเต็ม หรือ กว่า ๆ นิดหน่อย


(จะเติมแต่งในวันรุ่งขึ้น....จ้า)

วันอาทิตย์ที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2557

วันสงกรานต์ไทย ปี 2557

ครบรอบอีกวาระหนึ่งของ "ปีใหม่ไทย" หรือ "วันสงกรานต์" หากจะนับย้อนหลังไปหาว่าวันปีใหม่ของไทยเริ่มต้นขึ้นได้อย่างไร คงหาคำตอบได้ลำบาก  ขอเป็นเพียงว่าเป็น "ประเพณี" และ "วัฒนธรรม" ของประเทศไทยไปแล้วละกัน

สิ่งดีคือ "ญาติพี่น้อง" ได้มีโอกาสได้มา "พบปะสังสรรค์" กัน หลังจากที่ได้ "ห่างเหิน" กันไปแรมปี เนื่องจากต่างคนก็ต่างทำมาหารับประทานเลี้ยงตนตามประสา "มนุษย์เดินดิน"

1 ปีที่ผ่านมาบางสิ่งหรือหลายอย่างอาจจะมีการ "เปลี่ยนแปลง" ตามกาลเวลา ซึ่งเป็นสิ่งให้ได้สังเกตุกันก็เมื่อได้มาพบเจอกันอีกครั้ง

เมื่อได้พบปะกันแล้ว ทำให้เกิด "เรื่องเล่า" ที่ต่างคนต่างก็นำเรื่องราวของตน "เล่า" สู่กันฟัง มีทั้งเรื่องที่ "ตลกขบขัน" และ เรื่องที่ชวนให้ "สติ" ต่อกันแบบคละเคล้ากันไป


(จะมาต่อเรื่องราว ครั้งหน้า เด้อ)

วันอาทิตย์ที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2557

ประเพณีไทย ฤกษ์ขึ้นบ้านใหม่

เมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ.2557 บ้านของ "นาย..กระดิ่งทอง" ได้ถือฤกษ์ถือยาม "ย้ายพระเข้าบ้านหลังใหม่" ตามพิธีโบราณ  ประเพณีนี้จะทำเมื่อบ้านยังไม่แล้วเสร็จ โดยเหตุการณ์จะเรียงลำดับคือ เจ้าของบ้านสามารถหาฤกษ์หาวันที่ "ดี" หรือ "ถูกโฉลก" กับ "เจ้าของบ้าน" 

เป็นเรื่องธรรมดาและปกติที่จะไม่คิดเอง เนื่องจาก เราเองไม่ได้ชำนาญ ฉะนั้น...จึงต้อง "ปรึกษา" ผู้หลักผู้ใหญ่ ว่า..สมควรจะหาวันที่ดีที่สุดเป็นวันใด

สิ่งที่กระผมได้กระทำนั้นคือ ปรึกษา "คนทรง" ครับ โดยประวัติของท่าน







เมื่อเรามีวันที่ดีและเหมาะสมก่อนบ้านจะเสร็จ


(จะนำมา "เล่า" ต่อในเวลาถัดไป...จ้า)